Herkenning
De rode Amerikaanse rivierkreeft kan tot 15 cm lang worden en is te herkennen aan de dieprode kleur in combinatie met rode, geprononceerde knobbels op de scharen. Jonge kreeften zijn daarentegen licht bruingroen van kleur. Aan de onderzijde van de staart is een zwarte pigmentlijn zichtbaar.
Levenswijze
De kreeften komen voor in allerlei soorten wateren, zoals kanalen, vijvers, sloten en veenplassen. Ze kunnen lange tunnels graven om zichzelf te beschermen. Hun voedsel bestaat met name uit plantaardig materiaal, ongewervelden en aas. De dieren foerageren door lopend de bodem en vegetatie af te tasten. Zwemmende prooien (zoals vissen) worden in de praktijk daarom weinig gegeten. Ze zijn tevens kannibalistisch. De dieren reproduceren in Nederland in principe eenmaal per jaar. De vrouwtjes dragen zowel de eieren als de jongen bij zich onder hun staart.
Verspreiding
De rode Amerikaanse rivierkreeft is voor het eerst aangetroffen in Den Haag in 1985. De soort werd vervolgens waargenomen in Zuid-Holland en de Vechtplassen. Inmiddels komt de kreeft nagenoeg in heel Nederland voor, met een zwaartepunt in de Randstad.
Schade
Omdat de rode Amerikaanse rivierkreeft massaal voor kan komen, heeft de soort een grote impact op het ecosysteem. De kreeften knippen waterplanten weg waar andere diersoorten van afhankelijk zijn en kunnen behoorlijke schade aan oevers aanrichten door het graven van tunnelstelsels. De rode Amerikaanse rivierkreeft is drager van de kreeftenpest, een infectie (waterschimmel) waar de soort zelf meestal weinig last van heeft, maar welke dodelijk is voor de inheemse Europese rivierkreeft.
Er wordt nog steeds gezocht naar een effectieve methode om de rode Amerikaanse rivierkreeft terug te dringen, door bijvoorbeeld oevers anders in te richten of door dieren intensief weg te vangen. Het is daarnaast zaak om ze vooral niet te verplaatsen, zodat ze zich niet in andere gebieden verder kunnen verspreiden.
